राज्यबाटै धेरै कमाउने चलचित्र मात्रै राम्रा हुन् भन्ने व्यवाहार नहोस्
चललचित्र विकास बोर्डले आफ्नो २६ औँ वार्षिकोत्सवमा ३१ वटा ब्लकबस्टर सिनेमाको सूची सार्वजनिक गर्यो । सूचीमा ३१ वटा सिनेमा छन् । बोर्डका अनुुसार यी सिनेमाले सात करोडभन्दा माथि ग्रसकलेक्सन गरेका छन् । यी सिनेमालाई बोर्डले ब्लकबस्टर भनेको छ ।
गत वर्ष पनि बोर्डले यस्तै गरेको थियो । सबैभन्दा धेरै कमाउने सिनेमाका निर्माता र निर्देशकलाई सम्मान गरेको थियो । सबैभन्दा धेरै कमाउने चलचित्रलाई बोर्डले प्राथमिकतामा राखेर सम्मान गर्दै आएको छ ।
यसले के देखाएको छ भने जुन सिनेमाले धेरै कमाई गरेको छ, त्यसैलाई प्रोत्साहन भइरहेको छ । प्रोत्साहनको अर्थ राम्रो काम गर्नेलाई सम्मान हो ।
यसलाई ती निर्माता र निर्देशकले हाम्रो सिनेमालाई सरकारले देखेन वा नजरअन्दाज गर्यो भन्दैनन् जसका सिनेमाले राम्रो कमाइ नगरे पनि राम्रो प्रतिक्रिया पाएका थिए । हलबाट करोडौैँ नकमाए पनि राम्रो समीक्षा पाएका चलचित्रलाई राज्यले राम्रो भनेर ठानेन भनेर बुझ्दैनन् ?
बक्सअफिसमा सफल चलचित्र मात्रै राम्रा तर राम्रो समीक्षा पाउने चलचित्रलाई नराम्रा भएजस्तो व्यवाहार गरिनु हुँदैन । धेरै कमाउने चलचित्रलाई सम्मान गरिनु हुँदैन भन्ने होइन । तर राम्रा धेरै कमाउने चलचित्रलाई पटकपटक सम्मान गर्दा कलात्मक हिसाबले राम्रा ठहर भएका चलचित्रलाई सँधै बेवास्था गरिनु हुन्न ।
‘साम्बाला’, ‘गाउँ आएको बाटो’, ‘कालो पोथी’, ‘ऐना झ्यालको पुतली’, ‘सेतो सूर्य’, ‘रेड सुटकेस’, ‘पशुपतिप्रसाद’, ‘नुमाफुङ’जस्ता चलचित्रलाई किन बोर्डले सम्मान गरिरहेको छैन ।
यी चलचित्र जसले नेपाली सिनेमालाई अन्तराष्ट्रिय प्लेटफमर्ममा चिनाउने काम गरे । विश्वका ठूलो उद्योगका राम्रा सिनेमा प्रदर्शन हुने ठाउँमा नेपाली सिनेमा उद्योगको प्रतिनिधित्व गरे, यी चलचित्रले ।
तर, यी चलचित्रलाई राज्यका कुनै पनि निकायले यी सिनेमाले नेपालाई चिनाउने काम गरेका छन्, त्यसैले यी सम्मानका हकदार हुन् भनेर सम्झिएको देखिँदैन । ‘एलिफेन्ट इन द फग’लाई तात्तालै सम्मान गरे पनि यस्ता सिनेमा वास्तवमै ओझेलमा परिरहेको छन् ।
बक्स अफिसमा कमाउने चलचित्रले त यसै पनि कमाइरहेकै छन्, कमाइले नै निर्माता र निर्देशकलाई प्रोत्साहन मिलिरहेको छ । तर, जसले बक्स अफिसलाई जोखिममा राखेर पैसा जे सुकै होस् म नेपाली सिनेमा विदेशीलाई देखाउँछु भनेर आँट गर्नेलाई चाहिँ सरकारले प्रोत्साहन गर्नु पर्छ ।
तर, यसमै राज्य चुकिरहेको छ । त्यसैले जसलाई साँच्चै प्रोत्साहनको खाँचो छ, जसलाई हामीले पैसा नकमाए पनि राज्यले हाम्रो कामलाई इज्जत गरिरहेको छ, भन्ने अनुभूत गर्ने वातावरण राज्यले बनाओस् । कमाउने मात्रै राम्रा सिनेमा हुन् भन्ने जस्तो वातावरण र व्यवाहार राज्यबाट नहोस् । यदि, यस्तो भयो भने सिनेमाको कलात्मक पक्ष मर्दै जानेछ । कमर्सियल सिनेमा मात्रै निर्माण हुने वातावरण बन्नेछ । यसले समग्रमा नेपाली सिनेमाको कलात्मकतामा नै ह्रास आउँदै जानेछ ।